Franiszek Villon i jego twórczość
Franciszek (François) Villon to znany średniowieczny poeta francuski, człowiek dobrze wykształcony i oczytany. Studiował między innymi na paryskiej Sorbonie, bardzo poważanym uniwersytecie. Jego biografia jest niezwykle ciekawa, obfituje w wiele czynów i dobrych, i złych. Można stwierdzić, że życie Villona było barwne, ale absolutnie nie wzorowe - poeta oddawał się ucztom i uciechom, był stałym bywalcem karczm, człowiekiem paryskiej ulicy, jego towarzystwo stanowili żebracy i złodzieje, miłością obdarzały go prostytutki. Nieobce mu były kradzieże, a nawet morderstwa. Oskarżony o zabójstwo, cudem uniknął kary. Najważniejszym dziełem tego poety jest "Wielki testament", w którym znajdują się słynne ballady, na przykład "Ballada o wisielcach" oraz "Ballada o paniach minionego czasu". Villon żył zaledwie trzydzieści lat i niewiele zdążył napisać, ale to, co stworzył, na stałe zajęło ważne miejsce w literaturze. Jednym z najważniejszych tematów, jakie podejmował nieustannie w swojej twórczości, jest śmierć, co wiązało się nierozerwalnie z koncepcją średniowiecza (memento mori). Z utworów Franciszka Villona możemy dowiedzieć się wiele na temat fascynującej obyczajowości epoki, na temat jej ideologii, przepełnionej poczuciem przemijania. Jest też w tych utworach zawarta tęsknota za życiem i jego urodą.